Beste technische universiteiten van Oostenrijk: TU Wien en meer

Het stadje Leoben ligt in een smal dal in Stiermarken, omringd door beboste bergen, met een inwonertal kleiner dan één Weens stadsdeel. Het is niet de plek waar je een van de leidende universiteiten ter wereld voor wat dan ook zou verwachten. Toch tref je in de materiaaltesthallen van Montanuniversität Leoben elektronenmicroscopen, hoogovensimulatoren en gesteentemechanica-opstellingen aan die promovendi en industriepartners van over de hele planeet trekken. Opgericht in 1840 als school voor het Habsburgse mijnbouwimperium probeerde ze nooit een brede universiteit te worden. Ze deed het tegenovergestelde — ze ging dieper op één ding in, materialen en de aarde, dan vrijwel iedereen. Dat is het Oostenrijkse techniekverhaal in het klein: een klein land, zeer diepe specialismen, en een collegegeldrekening die voor een EU-student neerkomt op zo’n €50 per jaar.

Even de kern. Het Oostenrijkse technisch onderwijs is geconcentreerd, gespecialiseerd en bijna gratis. Het belangrijkste adres is TU Wien (Technische Universität Wien), die de QS World University Rankings 2026 op #197 in de wereld zetten — de hoogste Oostenrijkse technische universiteit — en die de subjecttabellen van Times Higher Education 2026 noteren op 126–150 wereldwijd voor Engineering & Technology en #71 voor Computer Science, met een bijna perfecte industry-income-score van 99,9. Daaronder staan TU Graz, het tweede technische zwaargewicht, Montanuniversität Leoben, een wereldreferentie voor mijnbouw, metallurgie en materialen, en JKU Linz, de moderne koploper in mechatronica. Voor EU-burgers is het collegegeld de ÖH-studentenbondbijdrage van ongeveer €25,20 per semester — zo’n €50 per jaar — en zelfs niet-EU-studenten betalen maar €726,72 per semester. Wat de deur bewaakt is geld noch cijfers: het is Duits, de taal van vrijwel elke bachelor.

Dit is een gerichte gids over techniek specifiek — de vier universiteiten die ertoe doen, waar elk écht om bekendstaat, hoe het open toelatingsstelsel en de Duitse eis werken, wat het kost, en de Midden-Europese industriële arbeidsmarkt die Oostenrijkse ingenieurs aanneemt. Hij hoort bij onze volledige gids over studeren in Oostenrijk, die het verblijf, de registratie en het bredere stelsel behandelt; lees die ernaast voor het complete plaatje.

Oostenrijkse techniek, kerncijfers 2025/2026

Bron: QS World University Rankings 2026; subjecttabellen Times Higher Education 2026; pagina’s met tarieven van ÖH en de universiteiten; College Council Atlas.

De vier universiteiten die ertoe doen

Oostenrijk heeft geen Duits “TU9”-verbond of één dominant techniekmerk. Het heeft een kleine reeks technische universiteiten, elk met een eigen identiteit, en de slimme zet is kiezen op vakgebied in plaats van op algemeen wereldgetal. Het serieuze technisch onderwijs van het hele land loopt via vier instellingen.

TU Wien (QS #197) is de koploper en het voor de hand liggende beginpunt. Opgericht in 1815 is het de grootste en meest gerenommeerde technische universiteit van Oostenrijk, de motor van techniek, informatica en architectuur in de hoofdstad. QS zet haar op #197 in de wereld — de hoogste van alle Oostenrijkse technische universiteiten — en de THE-subjecttabellen 2026 plaatsen haar op 126–150 wereldwijd voor Engineering & Technology en #71 voor Computer Science, de sterkste CS-positie van Oostenrijk. Haar THE industry-income-score van 99,9 is feitelijk het maximum, een teken van hoe strak ze verweven is met de Oostenrijkse en Midden-Europese industrie. Twijfel je waar je moet beginnen met Oostenrijkse techniek, begin dan hier.

TU Graz (QS #427) is het tweede technische zwaargewicht en het techniekanker van Graz. De QS-subjecttabellen 2026 noteren haar binnen de mondiale band 201–250 voor zowel werktuigbouw en lucht- en ruimtevaart als materiaalkunde, en 201–275 voor civiele en constructieve techniek — haar echte krachten. Ze runt een breed menu Engelstalige masters, ligt in het hart van het Oostenrijkse cluster voor auto-industrie en mechatronica (AVL, Magna en het bredere toeleveringsnetwerk liggen om de hoek), en is buiten Wenen de natuurlijke keuze voor werktuigbouw, materialen, civiele en informatietechniek.

Montanuniversität Leoben (de universiteit van Leoben) is de specialist die ver boven elke algemene ranglijst uitstijgt. Ze is volledig gebouwd rond de waardeketen van materialen en aarde: mijnbouw, metallurgie, aardoliewinning, proceskunde en hoogwaardige materialen. Opgericht in 1840 is ze in deze vakgebieden een mondiaal referentiepunt, met buitengewoon nauwe financiering vanuit de industrie en een van de hoogste reputaties voor arbeidsmarktkansen van het land. Ze is klein en gefocust, niet breed — precies goed als jouw richting materialen of grondstoffentechniek is, en de verkeerde keuze als je een breed technisch menu wilt.

Johannes Kepler Universität Linz (QS #473) is de moderne, snelgroeiende universiteit in het industriële techhart van Oostenrijk. Haar techniekidentiteit is mechatronica — de versmelting van werktuigbouw, elektronica en software waar de Oostenrijkse industrie op draait — naast informatica en een groeiende AI-focus. De THE-tabellen 2026 zetten haar op 301–400 voor Engineering & Technology en 201–250 voor Computer Science, en de ligging van Linz tussen de zware-industriewerkgevers van het land (voestalpine op een steenworp afstand) maakt haar een sterke praktische gok.

Waar elk er wint — koppel de universiteit aan jouw richting

Reputatie is breed; faculteiten zijn specifiek. Hier is wat de vier daadwerkelijk onderscheidt, zodat je een lijst rond je subspecialisme bouwt in plaats van rond een algemeen getal.

TU Wien (Wenen) is de allrounder en de prestigekeuze. Het is de diepste technische faculteit van het land, over informatica heen (haar uithangbord — #71 ter wereld in THE 2026), elektrotechniek en elektronica, architectuur en de klassieke technische disciplines, met het wervingsbereik van de hoofdstad en een bijna-maximale industry-income-score. Wil je breedte, de sterkste CS of een hybride van architectuur en techniek, dan is dit de standaard.

TU Graz is het hart van werktuigbouw, materialen en voertuigtechniek. Haar QS-subjectposities — binnen de mondiale top 250 voor werktuigbouw en lucht- en ruimtevaart en voor materiaalkunde — liggen boven haar algemene wereldpositie, en dat is precies het punt: de faculteit is sterker dan het opschrift. Graz is het centrum van de Oostenrijkse auto- en mechatronica-industrie, dus productietechniek, materialen, aandrijflijnen en embedded systems hebben hier een korte route van het lab naar de werkgever.

Montanuniversität Leoben bezit de waardeketen van grondstoffen en metalen op een manier die weinig universiteiten ter wereld kunnen evenaren. Mijnbouw- en tunneltechniek, metallurgie, polymeren en hoogwaardige materialen, aardoliewinning en proceskunde — dit is de specialist onder de specialisten, met onderzoek dat rechtstreeks wordt gefinancierd door de metaal-, mineralen- en energie-industrie en een staat van dienst op de arbeidsmarkt waar grotere scholen jaloers op zijn. Is jouw richting materiaalkunde of grondstoffentechniek, dan hoort Leoben boven aan je lijst, ongeacht haar bescheiden brede profiel.

JKU Linz is de universiteit van mechatronica en toegepaste techniek. Mechatronica is de Oostenrijkse techniekhandtekening — de discipline die mechanische, elektronische en softwaresystemen versmelt — en JKU is daarvan het leidende thuis, gekoppeld aan sterke informatica, een snelgroeiende focus op AI en digitale transformatie (de nieuwe ITU – Interdisciplinary Transformation University zit in dezelfde stad) en directe nabijheid van zware industrie. Voor een student die moderne, toegepaste techniek wil die strak met werkgevers verbonden is, is Linz een onderschatte keuze.

Van de redactie van College Council. De fout die we bij Oostenrijk het vaakst zien, is een technische universiteit beoordelen op haar algemene wereldpositie, terwijl de vakpositie het echte verhaal vertelt. TU Graz staat algemeen in de QS-400’s, maar voor werktuigbouw en materiaalkunde zit ze binnen de mondiale top 250 — vóór universiteiten die haar algemeen voorbijstreven. Montanuniversität Leoben komt in de algemene QS-top 500 helemaal niet voor, en is toch voor mijnbouw en materialen een echte wereldleider. De shortlist die in Oostenrijk werkt, bouw je faculteit voor faculteit: zoek waar jouw subspecialisme echt sterk is en laat dat de keuze sturen, niet de algemene positie van de instelling.

Techniekverwant: de wetenschappelijke basis en de levenswetenschappen-route

Twee instellingen horen verder op het netvlies van een techniekgerichte aanmelder, ook al is geen van beide in strikte zin een technische universiteit.

De Universiteit van Wenen (QS #152, de algemeen hoogst gerankte universiteit van Oostenrijk) is geen techniekschool — ze verleent geen technische diploma’s — maar ze is de sterkste basis van het land in de wetenschappen die techniek onderbouwen: natuurkunde, wiskunde, informatica en datawetenschap. Ligt je interesse meer bij toegepaste natuurkunde of computationele wetenschap dan bij hands-on techniek, of wil je een onderzoeksfundament vóór een technische master, dan is het goed te weten waar de wetenschappelijke kracht zit.

De Universität für Bodenkultur Wien (BOKU) runt de techniekverwante disciplines die de technische universiteiten grotendeels links laten liggen: milieutechniek, waterbeheer, biotechnologie, voedings- en procestechnologie en grondstoffentechniek. Ze is wereldleider in landbouwwetenschappen en het voor de hand liggende thuis voor wie zijn techniekbelangstelling richt op duurzaamheid, de bio-economie of milieusystemen in plaats van op machines en materialen.

Hoe toelating werkt — open deuren, de Duitse lat en de CS-uitzondering

Het bemoedigende aan het Oostenrijkse stelsel is dat de academische lat voor de meeste techniekopleidingen simpelweg is: heb je een erkende kwalificatie en het vereiste Duits? Oostenrijk hanteert een model van open toelating. Een buitenlandse matura — en evengoed het Nederlandse vwo-diploma — geldt als gelijkwaardig aan het Oostenrijkse Reifezeugnis en geeft algemene universiteitstoegang; het IB en de meeste nationale einddiploma’s werken hetzelfde. Met een erkend diploma en de vereiste taal word je tot de meeste techniekbachelors toegelaten zonder toelatingstoets, essay of SAT. Sommige techniekopleidingen verwachten een vooropleiding natuurkunde en kunnen je vragen een aanvullende toets (Ergänzungsprüfung) te halen als je dat vak niet had; controleer de vakvoorwaarden voor jouw specifieke opleiding.

De doorslaggevende horde is taal. Vrijwel alle techniekbachelors worden in het Duits gegeven en vragen een C1-certificaat — ÖSD, Goethe-Zertifikat, telc of DSH. Veel meer aanmelders worden afgewezen op dat certificaat dan op welke cijferdrempel dan ook. Het eerlijke planpunt: begin je vanaf nul met Duits, plan dan één tot twee jaar taalverwerving in je tijdlijn. Op masterniveau verandert het beeld, waar het Engelstalige techniekaanbod veel breder is — TU Graz runt in het bijzonder een brede Engelse MSc-catalogus, en Leoben, TU Wien en JKU bieden allemaal Engelstalige mastertracks. Daarvoor toon je je Engels aan met TOEFL iBT 88–95 of IELTS 6.5–7.0 — al ben je als vwo’er met Engels op je diploma vaak vrijgesteld van die toets.

Er is één belangrijke competitieve uitzondering. Informatica kent aan diverse universiteiten een capaciteitsbeperkt Aufnahmeverfahren (toelatingsprocedure), met een aanmeldperiode en een toelatingstoets die een vast aantal plaatsen verdeelt. Is CS jouw doel, behandel het dan als het ene technische vakgebied waar de deur niet automatisch openstaat en houd rekening met de vroegere deadline. Je meldt je rechtstreeks aan bij elke universiteit, niet via een centraal platform — er is geen UCAS of Common App in Oostenrijk, en de SAT wordt niet gebruikt. De volledige mechaniek van erkenning, taal en het Aufnahmeverfahren staat in de bovenliggende Oostenrijk-gids.

Bereid je de Engelse toets voor een Engelstalige master voor, dan telt gestructureerd oefenen tegen een realistische scoremotor meer dan ruwe uren. Onze TOEFL-app draait volledige iBT-oefensecties met AI-beoordeeld spreken en schrijven — het dichtst bij een echte test dat je thuis kunt doen. En loopt je plan parallel aan een Amerikaanse aanmelding, waar de SAT centraal staat, dan dekt onze SAT-app de volledige digitale SAT met adaptief oefenen.

Wat het kost — bijna gratis collegegeld en een realistisch leefbudget

Het opschrift verandert nauwelijks per vakgebied: een openbare technische opleiding in Oostenrijk is bijna gratis voor EU-studenten. Als burger van de EU, EER of Zwitserland — en dus als Nederlandse student — betaal je de ÖH-studentenbondbijdrage van ongeveer €25,20 per semester — zo’n €50 per jaar — binnen de reguliere studieduur plus twee tolerantiesemesters; overschrijd je dat venster, dan geldt een collegegeld van €363,36 per semester. Studenten van buiten de EU betalen vanaf het begin een collegegeld van €726,72 per semester (ongeveer €1.453 per jaar), boven op de ÖH-bijdrage. Dat geldt aan elke openbare universiteit — TU Wien, TU Graz, Leoben en JKU. Zet het EU-bedrag af tegen de £24.000–40.000 per jaar die een internationale student in het VK voor techniek betaalt, en het getal dat je budget bepaalt is duidelijk het levensonderhoud, niet het collegegeld.

De kosten van levensonderhoud hangen sterk af van de stad, en hier is de techniekkaart vriendelijk voor je portemonnee. Wenen (TU Wien) is het duurst, rond de €11.400–14.000 per jaar, maar het is ook waar de diepste arbeidsmarkt zit. Graz, Linz en vooral Leoben zijn goedkoper — Leoben is een klein studentenstadje waar je geld ver komt, en Graz en Linz liggen comfortabel onder Wenen. Het openbaar vervoer is uitstekend en overal met studentenkorting, de Mensa-kantines houden de eetkosten laag, en de semestervervoersbewijzen zijn een fractie van wat studenten in Londen of Dublin betalen.

Bron: pagina’s met tarieven van ÖH en de universiteiten; schattingen van studentenkosten via oead.at en universiteitsbudgetten, 2025/26. Kosten van levensonderhoud zijn gemiddelde schattingen; voor niet-EU komen verblijfsvergunning- en verzekeringskosten daar bovenop.

Over een driejarige bachelor kijkt een EU-student tegen ruwweg €33.000–43.000 in totaal aan — vrijwel allemaal levensonderhoud — wat minder is dan een enkel jaar aan veel Britse of Amerikaanse universiteiten. Voor een niet-EU-student komen het collegegeld van €1.453 per jaar en de eenmalige kosten van de verblijfsvergunning erbij, en dan zit je nog steeds ruim onder de meeste Engelstalige bestemmingen. Dat gat is de prijs die de Duitse eis bewaakt.

Carrière — de Midden-Europese industriële arbeidsmarkt

Oostenrijkse techniekafgestudeerden landen in een van de meer onderschatte industriële economieën van Europa, en de route na de studie is afgestudeerdenvriendelijk. Afgestudeerden uit de EU, EER en Zwitserland — dus ook Nederlanders — kunnen gewoon blijven en werken, met volledige toegang tot de Oostenrijkse en bredere EU-arbeidsmarkt; voor jou geen aparte werkvergunning, alleen de gewone inschrijving bij de gemeente. Niet-EU-afgestudeerden krijgen een duidelijke brug: een verblijfsvergunning van 12 maanden om gekwalificeerd werk te zoeken na het diploma, die overgaat in de Rood-Wit-Rood-kaart — de Oostenrijkse vergunning voor geschoolde werknemers — zodra ze een baan op het vereiste salarisniveau hebben, op weg naar langer verblijf.

De werkgevers zijn geen regionale onbekenden. Graz en Linz vormen de industriële-techniekruggengraat van Oostenrijk: AVL (het grootste onafhankelijke aandrijflijn-engineeringbedrijf ter wereld), Magna Steyr, voestalpine (staal en hoogwaardige metalen) en het dichte toeleveringsnetwerk voor auto-industrie en mechatronica. Wenen verankert de hoofdkantooreconomie en de techsector, plus de technische takken van de daar gevestigde internationale organisaties. En de metaal-, mineralen- en energie-industrie in heel Midden-Europa werft specifiek Leoben-afgestudeerden — de industriefinanciering van de universiteit is in feite een aanwervingspijplijn. Mechatronica, materialen, auto-industrie en proceskunde zijn de vakgebieden waar Oostenrijkse diploma’s het verst reizen op de regionale markt.

De combinatie is het punt: een toptechnisch diploma dat een EU-student vrijwel niets kost, gematigde kosten van levensonderhoud, een stad (Wenen) die telkens weer boven aan de mondiale leefbaarheidsranglijsten staat, en een brug van 12 maanden naar een vergunning voor geschoolde werknemers. Voor afgestudeerden die de Duitstalige markt breder afwegen, behandelt onze cluster beste technische universiteiten in Duitsland de veel grotere buur met hetzelfde bijna-gratis model.

Hoe verhoudt Oostenrijkse techniek zich?

Afgezet tegen de voor de hand liggende alternatieven is het Oostenrijkse techniekvoorstel helder: echte specialistische diepgang, bijna nul collegegeld en een strak, hoogwaardig stelsel in een van de leefbaarste steden ter wereld. De afwegingen zijn schaal en taal. Oostenrijk is klein — vier serieuze technische universiteiten, geen tientallen — en vrijwel alle techniekbachelors lopen in het Duits, dus de beste Engelstalige opties zitten op masterniveau.

Wil je hetzelfde bijna-gratis model op veel grotere schaal met een grotere Engelstalige catalogus, dan is Duitsland de natuurlijke vergelijking: de beste technische universiteiten in Duitsland — het TU9-verbond met TU München aan kop — bieden meer programma’s, meer Engelse tracks en een grotere arbeidsmarkt voor afgestudeerden tegen €0 collegegeld. Wil je de absolute mondiale top van de Europese techniek en ben je bereid ervoor te betalen (of hard te concurreren), dan zijn de technische universiteiten van Zwitserland — ETH Zürich en EPFL — het hoogtepunt, met hoger collegegeld en veel strengere selectie. Oostenrijk is de keuze van waarde-en-leefbaarheid daartussenin: minder schaal dan Duitsland, minder ruw aanzien dan Zwitserland, maar een strakkere, goedkopere route met een zeer hoge levenskwaliteit naar serieuze techniek — op voorwaarde dat je Duits leert.

Hoe College Council helpt

We bouwden College Council om de twee dingen weg te nemen die een aanmelding in het buitenland het vaakst doen ontsporen: zwakke testvoorbereiding en een chaotisch, last-minute proces. Oostenrijk is een geval waar het lastige deel oordeel is, niet geld — kiezen tussen de breedte van TU Wien, de werktuigbouw- en materiaalkracht van TU Graz, het specialisme van Leoben en de mechatronica van JKU, je diploma erkend krijgen, de Duitse eis halen, en weten dat informatica een Aufnahmeverfahren kent terwijl de meeste techniekopleidingen open toelating hebben. Dat zijn de vragen die we met gezinnen doorwerken, op basis van dezelfde Oostenrijkse universiteitsdata die deze gids voeden.

Voor de Engelse eis bij een Engelstalige master draait onze TOEFL-app volledige iBT-oefentests met AI-beoordeeld spreken en schrijven. Bouw je een parallelle Amerikaanse aanmelding, dan dekt onze SAT-app de volledige digitale SAT. Wil je rondkijken, dan brengt onze interactieve Atlas elke Oostenrijkse technische universiteit in kaart — en tienduizenden meer wereldwijd — met de feiten die je nodig hebt om een shortlist te bouwen. Maak een gratis College Council-account aan: het bevat elke universiteit, haar toelatingseisen en een helder pad naar binnen, en onze kansentool zet je cijfers en toetsen om in realistische kansen.

Veelgestelde vragen

Samenvatting — is Oostenrijkse techniek iets voor jou?

Voor een internationale techniekstudent is Oostenrijk een waardevolle, hoogwaardige route die een helder gevoel voor je vakgebied beloont. Het land geeft je vier serieuze technische universiteiten — TU Wien op #197 in de wereld en #71 voor informatica, TU Graz binnen de mondiale top 250 voor werktuigbouw en materialen, Montanuniversität Leoben wereldleider in mijnbouw en materialen, en JKU Linz het thuis van mechatronica. Het collegegeld is bijna nul voor EU-studenten en slechts €1.453 per jaar voor niet-EU-studenten, in een stelsel verankerd door de leefbaarste stad ter wereld en een afgestudeerdenvriendelijk pad naar een vergunning voor geschoolde werknemers. De echte kosten zijn het levensonderhoud en de Duitse taal.

Het is niet voor iedereen. Heb je een groot menu Engelstalige bacheloropties nodig, een campus in Amerikaanse stijl of Engels in het dagelijks leven, dan zijn dat echte afwegingen, en passen Duitsland of Zwitserland wellicht beter bij je. Maar ben je bereid Duits te leren, wil je een specialistisch-diepe technische opleiding en hecht je evenveel aan kosten en levenskwaliteit als aan ruw aanzien, dan zetten weinig stelsels ter wereld zo weinig geld om in zo’n sterk techniekdiploma.

Volgende stappen

1. Begin bij je subspecialisme, kies daarna de universiteit — TU Wien voor breedte en informatica, TU Graz voor werktuigbouw en materialen, Leoben voor mijnbouw en materialen, JKU voor mechatronica.
2. Bevestig eerst de taallat — vrijwel alle techniekbachelors vragen C1-Duits; het Engelstalige aanbod zit op masterniveau. Het is het item met de langste doorlooptijd, dus begin het taalplan vroeg.
3. Breng open vs. beperkte vakken in kaart — de meeste techniekopleidingen kennen open toelating, maar informatica kent een Aufnahmeverfahren; houd rekening met de juiste deadline.
4. Budgetteer het levensonderhoud, niet het collegegeld — het collegegeld is bijna nul voor EU-studenten, dus bouw je plan rond ruwweg €11.000–14.500 per jaar aan levensonderhoud, minder buiten Wenen, en regel een studentenkamer vroeg.
5. Bouw de aanmelding met ons — verken elke Oostenrijkse universiteit in onze Atlas, maak een gratis College Council-account aan en check je echte kansen.

Lees ook

• Studeren in Oostenrijk: complete gids voor internationale studenten — het volledige stelsel: collegegeld, de verblijfsregels, de MedAT en het bredere plaatje
• Beste technische universiteiten in Duitsland — de grotere buur met hetzelfde bijna-gratis model en het TU9-verbond
• Beste technische universiteiten in Zwitserland — de mondiale top: ETH Zürich en EPFL
• Studeren in het VK: complete gids voor internationale studenten — de contrasterende dure, Engelstalige techniekroute

Bronnen en methodologie

Universiteitsrankings zijn ontleend aan de QS World University Rankings 2026 en de subjecttabellen van Times Higher Education 2026, en gecontroleerd tegen de Atlas-dataset van College Council met Oostenrijkse instellingen voor hoger onderwijs. De vakposities in techniek (TU Wien Computer Science #71 en Engineering & Technology 126–150; TU Graz werktuigbouw en materialen 201–250, civiel 201–275; JKU Computer Science 201–250) zijn ontleend aan de QS- en THE-subjecttabellen 2026. Hoog-impactcijfers voor de lopende cyclus (collegegeld, de ÖH-bijdrage, verblijfsregels, werkrechten) zijn in juni 2026 geverifieerd tegen officiële Oostenrijkse overheids-, ÖH-, OeAD- en universiteitsbronnen; cijfers wijzigen tussen instroommomenten, dus bevestig het exacte bedrag altijd op de relevante universiteits- of ambassadepagina voor jouw jaar.

1. QS / TopUniversities — QS World University Rankings 2026 (TU Wien #197, TU Graz #427, JKU Linz #473; QS-subjecttabellen voor TU Graz werktuigbouw/materialen 201–250, civiel 201–275)
2. Times Higher Education — THE World University Rankings 2026 subjecttabellen (TU Wien Computer Science #71, Engineering & Technology 126–150, industry-income-score 99,9; subjectbanden van TU Graz en JKU)
3. Oostenrijkse studentenbond (ÖH) — ÖH-studentenbondbijdrage (~€25,20 per semester, 2025/26)
4. TU Graz — Collegegeld en de ÖH-bijdrage (ÖH-bijdrage voor EU; €363,36/sem bij overschrijding; niet-EU €726,72/sem)
5. OeAD — Verblijfsvergunning en werk na de studie (zoekvergunning van 12 maanden; route van de Rood-Wit-Rood-kaart, 2026)
6. Montanuniversität Leoben — Universiteitsprofiel en geschiedenis (opgericht 1840; specialisme mijnbouw, metallurgie, materialen, aardoliewinning en proceskunde)
7. College Council — Atlas-dataset hoger onderwijs (rankings, locatie, oprichtingsjaar en studentenaantallen van Oostenrijkse technische universiteiten) en interne adviesexpertise met internationale techniekaanmelders