Hoe je Yale-essays schrijft – de complete gids 2026

Je zit om twee uur ‘s nachts in je kamer, de cursor knippert op een leeg document, en over drie weken is de deadline. De prompt luidt: “What is it about Yale that has led you to apply?” (125 woorden). De zin die je net schreef – “Yale is a world-renowned university with outstanding academics” – zou bij elke top 20 universiteit passen. Je wist hem. Je begint opnieuw. En precies op dat moment begint het echte werk aan de Yale-essays.

Laten we eerlijk zijn: de sollicitatie-essays voor Yale zijn geen formaliteit. Met een acceptatiegraad van 3,73% in de cyclus 2024-2025 (Yale accepteerde 1.533 personen uit 41.116 kandidaten, REA + RD), heeft de toelatingscommissie meer nodig dan uitstekende cijfers en SAT-scores om je te onderscheiden van duizenden even sterke kandidaten. De essays zijn de enige plek in de hele aanmelding waar je met je eigen stem spreekt – niet door de lens van een cijferlijst, activiteitenlijst of aanbeveling van een leraar. Hier komt de commissie te weten wie je bent, los van de cijfers. En hier heeft de Nederlandse kandidaat de kans om zich echt te onderscheiden, of te verdwijnen in een zee van generieke antwoorden.

In deze gids ontleden we elke Yale-essayprompt voor de cyclus 2025-2026: de korte antwoorden (Short Answer Questions), het “Why Yale”-essay en de drie hoofdessayonderwerpen van 400 woorden. Ik laat je zien waar de toelatingscommissie naar zoekt in elk antwoord, welke strategieën succesvolle Yale-kandidaten toepassen, welke fouten je koste wat het kost moet vermijden en hoe jouw Nederlandse ervaring je grootste troef kan worden. Als je op zoek bent naar een algemene gids over essays voor studeren in de VS, bekijk dan onze uitgebreide gids over sollicitatie-essays – hier richten we ons uitsluitend op Yale.

Wat Yale echt zoekt in essays?

Voordat je begint met schrijven, moet je één fundamenteel ding begrijpen: de toelatingscommissie van Yale leest jaarlijks meer dan 40.000 aanmeldingen. Elke lezer besteedt gemiddeld 15-20 minuten aan één aanmelding. Jouw essays moeten binnen die paar minuten antwoord geven op twee vragen die Yale zichzelf stelt bij elke kandidaat:

“Wie zal de middelen van Yale het meest waarschijnlijk volledig benutten?” en “Wie zal de meest significante bijdrage leveren aan de Yale-gemeenschap?”

Deze twee vragen zijn geen slogan uit een wervingsbrochure, het is letterlijk het raamwerk waarlangs de commissie elke aanmelding beoordeelt. Yale spreekt hier openlijk over op hun admissions-website. Jouw essays moeten, direct of indirect, de commissie een reden geven om op beide vragen tegelijkertijd te antwoorden met “deze kandidaat”.

Yale onderscheidt zich als instelling door verschillende waarden die door de hele universitaire cultuur heen lopen. Intellectuele nieuwsgierigheid – Yale wil studenten die niet leren voor cijfers, maar omdat het hen echt fascineert. Het Distributional Requirements-systeem en meer dan 2.000 cursussen om uit te kiezen in Yale College betekent dat Yale studenten verwacht die vakgebieden ver buiten hun hoofdvak zullen verkennen. Betrokkenheid bij de gemeenschap – het residential college systeem (14 colleges waaraan studenten voor vier jaar worden toegewezen) maakt het gemeenschapsleven tot het absolute centrum van de Yale-ervaring. De commissie zoekt mensen die actieve leden van deze gemeenschap zullen zijn, niet alleen passieve consumenten van onderwijs. Diversiteit aan perspectieven – Yale zegt expliciet dat het elke jaargang (class) als een mozaïek opbouwt; ze willen dat elke student iets unieks bijdraagt. En tot slot leiderschap met inhoud – het gaat niet om titels (“clubvoorzitter”), maar om echte impact en initiatief.

Voor de Nederlandse middelbare scholier is dit tegelijkertijd een uitdaging en een kans. Een uitdaging, omdat de meeste Nederlandse scholen dit type reflectief, persoonlijk schrijven niet onderwijzen. Een kans, omdat jouw Nederlandse ervaring (tweetaligheid, leven tussen culturen, een Nederlands perspectief op Europa en de wereld) iets is wat de commissie niet ziet in duizenden aanmeldingen van Amerikaanse middelbare scholen. Meer over hoe jouw Nederlandse achtergrond je kan helpen in het toelatingsproces voor Yale, vind je in onze aparte gids.

Anatomie van de sollicitatie-essays voor Yale 2025-2026

De aanmelding voor Yale vereist verschillende lagen van schriftelijke antwoorden. Het exacte aantal en formaat hangen af van het platform: Common Application, Coalition Application of QuestBridge, maar de inhoud is grotendeels hetzelfde. Hieronder verdeel ik ze in drie categorieën: korte antwoorden (200 tekens), middellange vragen (125-200 woorden) en volledige essays (400 woorden).

Korte antwoorden (200 tekens), die alles kunnen veranderen

Onderschat de korte antwoorden niet. Veel kandidaten behandelen ze als een formele aanvulling, terwijl het een van de meest gelijkwaardige speelvelden is; iedereen heeft dezelfde, microscopische limiet, en iedereen moet er iets authentieks in kwijt. De commissie leest deze antwoorden snel, maar juist daarom blijven sprekende antwoorden hangen.

“Wat inspireert je?” (~200 tekens)

Deze vraag test of je in één zin kunt laten zien wat je drijft. Het ergste wat je kunt doen, is een algemeen antwoord geven in de trant van “Inspiring people and making a difference in the world.” De beste antwoorden zijn concreet en onverwacht. Denk aan een moment, plaats, geluid, persoon of idee dat echt een reactie in je oproept, en benoem het direct. Als je geïnspireerd raakt door hoe je grootmoeder vertelde over de naoorlogse wederopbouw en hoe dat jouw begrip van vrijheid heeft gevormd, schrijf dat dan op. Als de stilte in de Koninklijke Bibliotheek om zes uur ‘s ochtends je inspireert, schrijf dat dan op. Authenticiteit overtreft universaliteit.

“Cursus/boek/werk dat je zou willen creëren” (~200 tekens)

Deze vraag test creativiteit en intellectuele moed. Yale wil weten hoe je denkt als niemand je vertelt wat je moet doen. Schrijf niet over een “cursus duurzame ontwikkeling”, dat is te veilig. Denk aan een interdisciplinair idee dat jouw interesses op een onverwachte manier combineert. Een cursus over wiskunde in de Nederlandse barokpoëzie? Een boek over de invloed van flatgebouwarchitectuur op de identiteit van Generatie Z? Dat is het niveau van specificiteit waarnaar de commissie zoekt.

“Wie (buiten je familie) heeft je beïnvloed?” (~200 tekens)

De valkuil: schrijf geen mini-biografie van die persoon. Je hebt 35 woorden; de commissie wil niet weten wie die persoon is, maar hoe die jou heeft veranderd. Benoem de persoon, benoem de verandering. “Mijn natuurkundelerares mevrouw Jansen leerde me dat iets niet begrijpen geen falen is, maar een uitnodiging; sindsdien begin ik met vragen waarop ik het antwoord niet weet.” Dat is een compleet antwoord.

“Iets over jou dat niet in de aanmelding staat” (~200 tekens)

Dit is jouw kans om je menselijke kant te laten zien, iets wat niet past in de categorieën “achievements” en “activities”. Verzamel je misschien vintage kaarten? Is het koken van erwtensoep jouw stressritueel? Kun je elk land op de kaart herkennen aan de vorm van de grens? Hoe specifieker, hoe beter. Dit is geen test, het is een venster waardoor de commissie jou als een levend persoon ziet.

“Why Yale?”: 125 woorden die echt onderzoek vereisen

Het “Why Yale”-essay is zonder twijfel het belangrijkste korte antwoord in de hele aanmelding, en tegelijkertijd degene waarin de meeste kandidaten een fout maken. 125 woorden is absurd weinig. Je hebt geen ruimte voor een inleiding, uitwerking en conclusie. Je moet in medias res beginnen en elk woord moet werken.

De sleutelstrategie voor “Why Yale” is de “Bridge”-methode – bouw een brug tussen iets concreets in jouw verhaal en iets concreets in het aanbod van Yale. Begin niet bij Yale, begin bij jezelf. Voorbeeld van de structuur: “Mijn ervaring X leidde me tot vraag Y. Bij Yale wil ik deze vraag verdiepen door Z [specifieke cursus/programma/professor], terwijl ik tegelijkertijd mijn perspectief op W bijdraag aan de collegegemeenschap.”

125 woorden is genoeg voor één zo’n brug, niet voor drie. Kies één, de sterkste verbinding en werk die diepgaand uit. De commissie geeft de voorkeur aan één authentiek, goed doordacht antwoord boven drie oppervlakkige.

Belangrijke opmerking voor Nederlandse kandidaten: als je Yale niet persoonlijk hebt kunnen bezoeken, doe dan niet alsof je er bent geweest. De commissie begrijpt heel goed dat een kandidaat uit Amsterdam of Rotterdam niet zomaar een weekendje naar New Haven is gesprongen. Jouw onderzoek kan gebaseerd zijn op webinars, gesprekken met huidige studenten, websites van specifieke departementen en cursussyllabi; dit alles is openbaar beschikbaar en toont een even sterke betrokkenheid. De voorbereiding op het SAT-examen en de essays moet hand in hand gaan; test je score op okiro.io, en begin parallel met het onderzoek naar de essays.

Academische interesses (200 woorden), die je denkwijze tonen

Prompt: “Tell us about a topic or idea that excites you and is related to one or more academic areas you selected. Why are you drawn to it? (200 words or fewer)”

Deze vraag is goud voor kandidaten die echt intellectueel nieuwsgierig zijn, en een valkuil voor degenen die doen alsof. 200 woorden is genoeg om diepgang te tonen, maar te weinig voor onzin. De commissie zal onmiddellijk herkennen of je schrijft over iets dat je echt fascineert, of dat je alleen een “interessant” onderwerp verzint voor de aanmelding.

De sleutel tot dit antwoord: schrijf niet over het onderwerp, schrijf over jouw relatie tot het onderwerp. “Quantum computing is revolutionizing cryptography” is een zin van Wikipedia. “I spent three months trying to understand Shor’s algorithm from a YouTube video, failed, found a paper by Prof. Aaronson that explained it differently, and now I can’t stop thinking about what post-quantum encryption means for privacy in countries with authoritarian governments”, dat is authentieke intellectuele nieuwsgierigheid in actie.

Advies voor Nederlandse kandidaten: jouw Nederlandse/Europese ervaring geeft je unieke invalshoeken voor veel onderwerpen. De economie van de postindustriële transformatie, de invloed van de Europese Unie op nationaal recht, tweetaligheid en neurolinguïstiek, de geschiedenis van de Nederlandse verzetsbeweging als casestudy in politicologie – dit zijn allemaal onderwerpen die je “in je DNA” hebt en waarover een Amerikaanse kandidaat niet uit de eerste hand kan vertellen.

Drie hoofdessays (400 woorden), één onderwerp naar keuze

Het hoofdessay is jouw grootste ruimte om een verhaal te vertellen. 400 woorden is veel, genoeg voor een volledige narratief met een begin, midden en einde. Yale geeft je drie onderwerpen om uit te kiezen, en jouw keuze zegt op zichzelf al iets over jou tegen de commissie.

Onderwerp 1: “Discussie met iemand met een afwijkende mening”

“Reflect on a time when you discussed an issue important to you with someone who held a different opinion. Why was this experience meaningful to you?”

Deze prompt test je vermogen tot intellectuele nederigheid: kun je een afwijkende mening behandelen als een leermogelijkheid, niet als een bedreiging? Yale legt als instelling een enorme nadruk op beraadslaging en civiele discussie, debatteren niet om te winnen, maar om te begrijpen.

Kies dit onderwerp als je een concrete situatie hebt waarin je echt van gedachten bent veranderd, of op zijn minst begreep waarom iemand anders dacht. Schrijf niet over politiek in abstractie (“I discussed climate change with a skeptic”). Schrijf over een concreet gesprek met een concreet persoon op een concrete plek. Wie was het? Wat zei diegene precies? Wat voelde je toen je een argument hoorde waarop je geen antwoord had?

Nederlandse kandidaten hebben hier een natuurlijk voordeel: opgroeien tussen generaties die verschillen in ervaringen met de naoorlogse wederopbouw, maatschappelijke veranderingen, de Europese integratie – dit biedt authentiek materiaal voor verhalen over botsende perspectieven. Een discussie met je grootouder over de verzorgingsstaat. Een gesprek met je geschiedenisleraar over dekolonisatie. Een debat met een Erasmus-vriend over wat Europese identiteit betekent. Dit zijn allemaal echte, niet-gefingeerde situaties, en de commissie zal dat aanvoelen.

Een structuur die werkt: 1) Treed de scène binnen: wie, waar, wanneer (2-3 zinnen). 2) Introduceer de kwestie en jouw standpunt (2-3 zinnen). 3) Geef de andere partij het woord: wat zei die persoon, wat verraste je? (3-4 zinnen). 4) Reflectie: hoe heeft dit jouw denken veranderd? Wat heb je over jezelf geleerd? (4-5 zinnen).

Onderwerp 2: “Gemeenschap waarmee je je verbonden voelt”

“Reflect on your membership in a community to which you feel connected. Why is this community meaningful to you?”

Deze vraag test je vermogen om verbondenheid te definiëren en om te articuleren waarom bepaalde relaties en structuren belangrijk voor je zijn. De definitie van “community” is opzettelijk open: Yale zegt expliciet dat je deze kunt definiëren zoals je wilt.

De meest voorkomende fout: schrijven over een te voor de hand liggende gemeenschap (sportteam, schoolklas) zonder diepere reflectie. De commissie zal duizenden essays lezen over “my soccer team taught me teamwork.” Om je te onderscheiden, moet je ofwel een onverwachte gemeenschap kiezen, of een voor de hand liggende gemeenschap op een onverwachte manier beschrijven.

Als Nederlandse kandidaat kun je een gemeenschap beschrijven die uniek is voor jouw context: een scoutinggroep, een olympiadeclub, Nederlandse studenten die zich voorbereiden op studeren in het buitenland (misschien wel het College Council-forum!), het dorp van je grootouders, de Nederlandse diaspora in Londen waar je je vakanties doorbracht. De belangrijkste vragen die je moet beantwoorden: Wat heeft deze gemeenschap je gegeven wat je nergens anders had kunnen krijgen? Hoe heeft het je zelfbeeld veranderd? Hoe is jouw rol erin geëvolueerd?

Onderwerp 3: “Ervaring die Yale zal verrijken”

“Reflect on an element of your personal experience that you feel will enrich the Yale community. How has it shaped you?”

Deze prompt is de meest directe vraag over diversity of perspective: wat breng jij naar Yale wat de universiteit nog niet heeft? Dit is geen vraag over je prestaties (daarvoor is de activiteitenlijst). Dit is een vraag over een levenservaring die jouw kijk op de wereld heeft gevormd.

Voor Nederlandse kandidaten: dit onderwerp is potentieel jouw sterkste keuze. Opgroeien in een land met een specifieke geschiedenis van maatschappelijke veranderingen, leven tussen “oud” en “nieuw” Europa, de ervaring van migratie (eigen of familie), tweetaligheid, een Nederlands perspectief op geopolitiek – dit zijn allemaal ervaringen die de Yale-gemeenschap authentiek zullen verrijken, en de commissie begrijpt dat.

Maar let op: het feit dat je Nederlander bent, is niet genoeg. Schrijf niet “As a Dutch student, I bring a unique perspective.” Laat zien welke concrete ervaring, moment, situatie je dit perspectief heeft gegeven. Misschien is het het moment dat je je grootouder uitlegde wat ChatGPT is, en je je de technologische kloof tussen generaties in Nederland realiseerde. Misschien is het de ervaring van twee onderwijssystemen, het Nederlandse en het Britse, die je leerde dat “een goede student zijn” iets anders betekent in verschillende culturen.

Hoe een Nederlandse middelbare scholier zich kan onderscheiden?

Ik zeg het ronduit: een Nederlandse kandidaat zijn voor Yale is tegelijkertijd moeilijker en gemakkelijker dan een Amerikaanse zijn. Moeilijker, omdat je minder toegang hebt tot middelen (counselors, campusbezoeken, alumni networks). Gemakkelijker, omdat jouw perspectief van nature anders is dan dat van 90% van de kandidatenpool.

Yale accepteert jaarlijks ongeveer 11% internationale studenten. In de Class of 2028 vertegenwoordigden internationale studenten 62 landen. Nederlandse studenten aan Yale bestaan, maar het zijn er weinig. Dit betekent dat de toelatingscommissie in deze cyclus waarschijnlijk geen ander essay van een Nederlandse kandidaat heeft gelezen. Jouw verhaal is per definitie uniek in deze pool.

Maar let op, en hier moet ik eerlijk tegen je zijn, alleen Nederlander zijn is niet genoeg. De commissie zoekt geen “vertegenwoordigers van landen” – ze zoekt mensen die kunnen articuleren hoe hun ervaring hun denken vormt. Hier zijn enkele strategieën die je kunnen helpen:

Tweetaligheid als denkinstrument. Als je vloeiend Nederlands en Engels spreekt (en misschien nog een derde taal), dan is dat niet alleen een praktische vaardigheid, het is een andere manier van de werkelijkheid verwerken. Neurolinguïstisch onderzoek toont aan dat tweetalige personen letterlijk anders denken over abstracte concepten, afhankelijk van de taal. Als je hiervoor een persoonlijk voorbeeld hebt, een moment waarop een zin in het Nederlands “waar klonk”, en in het Engels niet (of andersom), dan is dat materiaal voor een essay.

Leven tussen systemen. Het Nederlandse onderwijssysteem, het Nederlandse eindexamen, de academische cultuur – dit alles is fundamenteel anders dan het Amerikaanse. Als je kunt beschrijven wat dit verschil je heeft gebracht (niet “Nederland slecht, VS goed”, maar een authentieke reflectie over beide systemen), dan is dat een waardevolle bijdrage aan de Yale-gemeenschap.

Europees perspectief op mondiale problemen. Klimaatverandering gezien vanuit het perspectief van de gaswinning in Groningen. Migratie gezien vanuit het perspectief van de Europese buitengrenzen. Democratie gezien vanuit het perspectief van een land dat het relatief recent heeft herwonnen. Dit zijn geen abstracte debatonderwerpen, dit is jouw leven.

Tegelijkertijd, en dit is cruciaal, schrijf geen essay “over Nederland”. Schrijf een essay over jezelf, waarin Nederland de achtergrond is, niet het onderwerp. De commissie wil jou leren kennen, niet jouw land.

Het schrijfproces, van chaos tot afgerond essay

Het schrijven van essays voor Yale is geen lineair proces. Je gaat niet zitten, schrijft het van begin tot eind en dient het in. Het is een iteratief proces dat er ongeveer zo uit zou moeten zien:

Fase 1: Brainstormen (2-3 weken). Voordat je ook maar één zin schrijft, besteed je tijd aan nadenken. Maak een lijst van 15-20 momenten, situaties, personen en ideeën die je hebben beïnvloed. Beoordeel ze nog niet, schrijf ze gewoon op. Een goede techniek is “free writing” – je zet een timer op 10 minuten en schrijft onafgebroken over één onderwerp, zonder te corrigeren, zonder te wissen. Na een paar sessies zul je zien welke onderwerpen de meeste “inhoud” hebben, want dat zijn degenen waarover je het langst en meest natuurlijk hebt geschreven.

Fase 2: Concepten (2-3 weken). Schrijf volledige concepten voor elke prompt. De eerste versie zal slecht zijn, en dat is de bedoeling. Het doel van het eerste concept is niet kwaliteit, maar materiaal. Schrijf te veel (600 woorden voor een essay van 400 woorden), en snijd dan. Snijden is gemakkelijker dan toevoegen.

Fase 3: Feedback en revisie (2 weken). Vraag 2-3 vertrouwde personen om je essays te lezen. De beste feedback komt van iemand die academisch Engels beheerst en het Amerikaanse toelatingsproces begrijpt, maar even waardevol is feedback van iemand die je goed kent en kan zeggen “dit klinkt niet als jij”. Als je professionele ondersteuning zoekt bij taalvoorbereiding, prepclass.io biedt niet alleen voorbereiding op TOEFL en IELTS, maar ook tools om academisch schrijven te perfectioneren.

Fase 4: Polijsten (1 week). De laatste puntjes op de i: controleer of elk woord werkt, of je geen overbodige bijvoeglijke naamwoorden hebt, of je stem consistent is in alle essays. Lees hardop; als een zin onnatuurlijk klinkt wanneer je hem uitspreekt, zal hij onnatuurlijk klinken wanneer je hem leest.

Onthoud: de Yale-essays zijn slechts één onderdeel van een grotere aanmeldingspuzzel. Je kansen hangen ook af van je SAT-examen-scores (oefen op okiro.io), kosten en financiële hulp, beurzen en aanbevelingen van docenten. Essays kunnen een zwakke aanmelding niet redden, maar ze kunnen absoluut de doorslag geven bij een sterke aanmelding.

Realistische verwachtingen, laten we eerlijk zijn over de kansen

Ik moet iets zeggen wat de meeste gidsen niet doen: zelfs met uitstekende essays word je misschien niet toegelaten tot Yale. Een acceptatiegraad van 3,73% betekent dat Yale meer dan 96% van de kandidaten afwijst, inclusief velen met perfecte cijfers, SAT-scores en essays. Het toelatingsproces van Ivy League-universiteiten heeft een element van willekeur dat niemand controleert: hoeveel andere kandidaten uit jouw regio hebben zich in dezelfde cyclus aangemeld, welke behoeften had de jaargang (bijv. een tekort aan hoboïsten of natuurkundigen), welke institutionele prioriteiten golden in dat specifieke jaar.

Ik zeg dit niet om je te ontmoedigen, ik zeg het zodat je het proces met een gezonde dosis realisme benadert. De beste kandidaten behandelen de Yale-essays als een oefening in zelfkennis, niet alleen als een wervingstool. Het proces van het schrijven van essays, het diepgaand nadenken over wie je bent, wat je drijft en waar je naartoe gaat, heeft waarde, ongeacht de uitkomst. Dezelfde essays (met aanpassingen) zullen je dienen voor aanmeldingen bij andere universiteiten, en het vermogen om reflectief over jezelf te schrijven zal je je hele leven van pas komen.

Als je Yale overweegt, moet je tegelijkertijd een sterke lijst van andere universiteiten opbouwen, zowel in de VS als in Europa. Bekijk onze gidsen over Oxford, Cambridge, LSE of Sciences Po; dit zijn even uitstekende universiteiten, met andere toelatingsprocessen en andere kansen. Veel Nederlandse studenten die niet werden toegelaten tot de Ivy League, komen terecht op universiteiten die voor hen de ideale plek blijken te zijn. Meer over het hele toelatingsproces vind je in onze gids over toelating tot Yale.

Samenvatting: jouw essays, jouw verhaal

De essays voor Yale zijn geen schrijftest, het is een test van zelfbewustzijn. De toelatingscommissie zoekt mensen die weten wie ze zijn, er authentiek over kunnen spreken en iets unieks willen bijdragen aan de Yale-gemeenschap. Als Nederlandse kandidaat heb je een perspectief dat de meeste aanvragers niet bezitten, maar je moet het concreet, reflectief en zonder generieke frasen kunnen articuleren.

Onthoud drie dingen: ten eerste moet elk essay een nieuwe dimensie toevoegen aan je aanmelding; herhaal jezelf niet. Ten tweede overtreft specificiteit algemeenheid; één verhaal uit je leven is meer waard dan tien verklaringen over het veranderen van de wereld. Ten derde leest de commissie 40.000 aanmeldingen; jouw essay moet in het geheugen van de lezer blijven nadat hij je dossier heeft gesloten en het volgende opent.

Volgende stappen:

1. Lees de essayprompts op de Yale Admissions website – zorg ervoor dat je de actuele vragen voor de cyclus 2025-2026 hebt
2. Brainstorm 15-20 potentiële onderwerpen voor elke prompt; schrijf alles op, beoordeel nog niet
3. Lees onze uitgebreide gids over sollicitatie-essays – je vindt er strategie die van toepassing zijn op alle universiteiten
4. Begin met de voorbereiding op de SAT/TOEFL op okiro.io en prepclass.io – essays en tests zijn parallelle trajecten, niet sequentieel
5. Controleer de kosten van Yale en beursmogelijkheden; het is goed om te weten dat Yale need-blind is en 100% van de aangetoonde behoefte dekt
6. Maak kennis met de uitgebreide gids over Yale en het toelatingsproces

Succes. En onthoud, zelfs als Yale niet je eindbestemming is, zal het proces van het schrijven van deze essays je een betere schrijver, denker en kandidaat maken voor elke universiteit ter wereld.