Przejdź do treści

Życie studenckie na McGill — Montreal, akademiki, frosh, hokej 2026

· 10 min

Roddick Gates wybijają godzinę osiemnastą, a student z Wrocławia idzie aleją McTavish w stronę Mile End. W tle gra francuskojęzyczna piosenka z głośników kawiarni, ale obok dwie studentki rozmawiają po angielsku o egzaminie z neuronauki. Nad miastem już zachodzi słońce, w listopadzie po szesnastej. Pod stopami pierwszy świeży śnieg, na ramieniu plecak z notatkami z Faculty of Arts. Życie studenckie na McGill ma ten dwujęzyczny, europejsko-północnoamerykański rytm, którego nie spotkasz na żadnej innej uczelni z grupy U15.

Jeśli porównujesz McGill z University of Toronto albo uczelniami z USA, to akademicko jesteście w podobnej lidze (QS ~29). Ale kulturowo McGill to swoja kategoria — anglojęzyczny uniwersytet w sercu francuskojęzycznego Montrealu, z najtańszymi czynszami spośród wielkich miast Kanady, najsilniejszą tradycją Frosh Week i prawdziwą zimą trwającą cztery miesiące. Ten przewodnik rozkłada życie studenckie na McGill tak, żebyś wiedział, w co się pakujesz, zanim podpiszesz contract na pierwszy rok w residence.

Jak wygląda typowy dzień studenta McGill?

BLUF: dzień studenta McGill to zwykle 2-3 wykłady (50-80 minut każdy), tutorial albo conference (mniejsza grupa z TA), lunch w Redpath Library lub na Saint-Laurent, popołudnie w bibliotece albo lab, wieczór w klubie studenckim, w Gerts Bar lub na Plateau. McGill działa w systemie semestralnym (Fall i Winter, każdy ok. 13 tygodni), więc rytm jest porównywalny do większości uczelni amerykańskich.

Geograficznym sercem kampusu są Roddick Gates od strony Sherbrooke Street — to oficjalne wejście, którym idą tysiące studentów dziennie. Stamtąd w głąb kampusu prowadzi aleja prosto do Arts Building z jego charakterystyczną kolumnadą. Na lewo masz Redpath Library i McLennan Library (główne biblioteki), na prawo Leacock Building (większość wykładów humanistycznych) i Stewart Biology Building. Cały kampus zamyka Mount Royal od północy, czyli wzgórze, które jest jednocześnie parkiem miejskim i dominantą krajobrazową Montrealu.

Codzienność jest mocno spacerowo-tramwajowa. Większość kampusu pokonujesz pieszo w 5-10 minut. Jeśli masz zajęcia w Macdonald Campus (rolnictwo, dietetyka, środowiskowe — w Sainte-Anne-de-Bellevue, 30 km na zachód), istnieje shuttle bus między kampusami. Ale gros undergraduate experience dzieje się na downtown campus.

Typowy czwartek studenta McGill (semestr zimowy)
7:30
Pobudka w New Residence Hall — śniadanie w Royal Victoria College Dining Hall
9:00
Wykład w Leacock 132 — POLI 227 (Developing Areas), 300 osób
11:00
Conference — 25-osobowa dyskusja z TA
12:30
Lunch na Sainte-Catherine — Schwartz's Smoked Meat albo bagel z Mile End
14:00
Office hours z profesorem w Stephen Leacock Building
16:00
Spotkanie klubu — McGill International Review / SSMU committee
18:00
Trening Redmen / Martlets albo nauka w Redpath Library
21:00
Gerts Bar — piwo z grupą z residence albo powrót do akademika

W weekendy rytm zwalnia, ale Montreal nie zasypia. Soboty to często wycieczki na Mont-Royal (park projektowany przez Frederica Law Olmsteda, tego samego, który zaprojektował Central Park), zakupy na Saint-Laurent Boulevard, brunch na Plateau-Mont-Royal, koncert w Place des Arts. Niedziela bywa cicha — pranie w residence, sesja nauki w McLennan i przygotowanie na poniedziałek.

Gdzie mieszkają studenci McGill — residences, off-campus, McGill Ghetto, Plateau, Mile End?

McGill ma jasny podział: pierwszy rok w residence, drugi i kolejne na off-campus. Uczelnia gwarantuje miejsce w akademiku wszystkim first-year studentom spoza Montrealu, którzy złożą podanie w terminie. Po pierwszym roku mniej niż 5% undergraduate students mieszka na kampusie — większość przenosi się w okolice McGill Ghetto, Plateau-Mont-Royal albo Mile End.

Residences (Student Housing and Hospitality Services) — McGill prowadzi kilkanaście budynków akademików, podzielonych na kilka kategorii. Najpopularniejsze dla pierwszorocznych:

  • Upper Residence (Molson Hall, Gardner Hall, McConnell Hall, Douglas Hall) — historyczne, na zboczu Mount Royal, klasyczne dorm style z dining hall i mocną kulturą floor community
  • New Residence Hall — dawny hotel, jednoosobowe pokoje z prywatnymi łazienkami, najbliżej downtown
  • Royal Victoria College (RVC) — historycznie kobiece (od 1899), dziś koedukacyjne, najbliżej Roddick Gates
  • Carrefour Sherbrooke — dawny hotel, podobny model do New Residence Hall, mieszany pierwsze i wyższe roczniki
  • Solin Hall i MORE Houses — dla upper-year, w stylu apartamentowym (kuchnia, mniejsze społeczności)

McGill Ghetto — to nieformalna nazwa dzielnicy bezpośrednio na wschód i północny-wschód od kampusu (między Sherbrooke, Park Avenue, Pine Avenue i University Street). Klasyka studenckiego życia: kamienice z lat 1900-1930, stare drewniane podłogi, balkony z białymi spiralnymi schodami, czynsze wyraźnie tańsze niż w Toronto. Pokój w 4-5 osobowym mieszkaniu w Ghetto to zwykle 700-1000 CAD/miesiąc.

Plateau-Mont-Royal — najmodniejsza dzielnica studencka, na wschód od kampusu (15-25 minut metrem albo pieszo). Kawiarnie, knajpy, sklepy z winylami, mural street art. Czynsze wyższe niż w Ghetto (800-1200 CAD/miesiąc za pokój), ale to “to” miejsce do mieszkania, jeśli chcesz pełne montrealskie doświadczenie.

Mile End — bardziej alternatywne, nieco dalej (linia metra Saint-Laurent / Rosemont). Kultowe miejsce kawowe Café Olimpico, najsłynniejsze bagielnie Montrealu (Fairmount Bagel, St-Viateur Bagel) i muzyczna scena (Arcade Fire formowali się tu). Czynsze 750-1100 CAD/miesiąc za pokój.

Off-campus dalej — niektórzy studenci wybierają NDG (Notre-Dame-de-Grâce, na zachód) albo Outremont (na północ od Plateau, frankofońska klasa średnia). Tańsze i ciszej, ale dojazdy są dłuższe.

Gdzie mieszkają studenci McGill — opcje i charakter
Upper Residence (Molson, Gardner, McConnell, Douglas)
~13 000-16 000 CAD/rok (z meal plan)
Standard dla first-years. Klasyczny dorm na zboczu Mount Royal, dining hall, mocna społeczność na piętrze.
New Residence Hall / Carrefour Sherbrooke
~14 000-17 000 CAD/rok (z meal plan)
Dawne hotele, jedno-osobowe pokoje z łazienkami. Wygoda > intensywna społeczność. Blisko downtown.
McGill Ghetto (mieszkanie współdzielone)
~700-1000 CAD/miesiąc (pokój)
Klasyka 2. roku. Kamienice z lat 1900-1930. 5 minut pieszo do Roddick Gates. Najbardziej studencka dzielnica.
Plateau-Mont-Royal
~800-1200 CAD/miesiąc (pokój)
Najmodniejsza dzielnica. Kawiarnie, knajpy, sztuka uliczna. 20 min pieszo lub jedno metro do kampusu.
Mile End
~750-1100 CAD/miesiąc (pokój)
Alternatywa Plateau. Bagielownie, scena muzyczna (Arcade Fire stąd). Bardziej francuskojęzyczna.
NDG / Outremont (dalej od kampusu)
~600-900 CAD/miesiąc (pokój)
Tańsze i spokojniejsze. 25-40 minut metrem albo autobusem. Dla preferujących ciszę.

Praktyczna rada dla polskiego studenta: pierwszy rok zostaw w residence, nawet jeśli jest droższe niż wynajem. Frosh Week + floor community = najszybszy sposób na poznanie 30-50 osób w pierwszym tygodniu. Na drugi rok znajdź współlokatorów z residence i wynajmijcie razem mieszkanie w Ghetto albo na Plateau.

Jakie organizacje studenckie i tradycje są popularne na McGill?

McGill ma jeden z najbogatszych ekosystemów klubów studenckich w Kanadzie — uczelnia podaje, że na kampusie działa ponad 300 zarejestrowanych studenckich organizacji. Centrum tego życia to SSMU (Students’ Society of McGill University) — samorząd undergraduate, działający od 1908 roku, prowadzący własny budynek (University Centre na rogu McTavish i Sherbrooke), własne bary studenckie, gazetę i radio.

Najważniejsze stowarzyszenia i media:

  • The McGill Daily — gazeta studencka założona w 1911 roku, jedna z najstarszych w Kanadzie, ukazuje się od ponad stu lat
  • The McGill Tribune — druga gazeta studencka, bardziej tradycyjna w stylu, weekly
  • CKUT 90.3 FM — niezależne radio kampusowe, na żywo od 1987 roku, miesza muzykę alternatywną z programami społecznymi
  • TVM (TV McGill) — telewizja studencka, produkuje skecze, programy newsowe i wywiady

Polityka, debaty i samorząd:

  • SSMU — samorząd undergraduate, prowadzi referenda, lobbing i własny budżet (kilka milionów CAD rocznie)
  • PGSS — Post-Graduate Students’ Society, odpowiednik SSMU dla graduate students
  • Model UN McGill — duża drużyna, regularnie wysyłana na konferencje McMUN (organizowaną przez McGill, jedna z największych w Ameryce Północnej)
  • McGill Debating Union — klub debat parlamentarnych, jeden z najstarszych w Kanadzie

Akademickie i zawodowe:

  • McGill Investment Club, Desautels Capital Management (studencki fund prawdziwie inwestujący kapitałem)
  • McGill Engineering Competition, McGill AI Society
  • McGill International Review — czasopismo z analizami stosunków międzynarodowych
  • McGill Science Undergraduate Research Journal — publikuje studenckie badania

Kulturalne i społeczne:

  • Players’ Theatre — studencki teatr w University Centre, własna scena, kilka produkcji rocznie
  • McGill Choral Society, Schulich School of Music ensembles
  • Setki klubów etnicznych — Polish Students’ Association (gdy aktywny), Hellenic Students Association, Hong Kong Student Network, Iranian Students Association

Sport rekreacyjny:

  • 30+ club sports (squash, ultimate frisbee, ski, sailing, equestrian)
  • McGill Outdoors Club — jeden z najstarszych (od 1936), organizuje weekendy w Laurentides, kanu, narty
  • Intramurals przez McGill Athletics — ligi w hokeju, koszykówce, siatkówce, soccerze

Praktyczna rada: w pierwszym semestrze chodź na Activities Night SSMU (zwykle w pierwszym tygodniu zajęć), gdzie kilkaset klubów ma stoiska. Zapisz się do 2-3, dawaj sobie czas. W drugim semestrze zostań przy 1-2 i wejdź głębiej.

Czym jest Frosh Week na McGill?

Frosh Week to kanadyjska tradycja week-of-welcome, ale na McGill ma rangę instytucji. Każdy wydział organizuje własne Frosh — Arts Frosh, Science Frosh, Engineering Frosh, Management Frosh, Music Frosh — z setkami pierwszorocznych podzielonych na grupy po 10-15 osób, prowadzone przez upper-year leaderów.

Frosh trwa zwykle 4-5 dni (poniedziałek-piątek przed pierwszym tygodniem zajęć) i miesza:

  • Kampusowe gry i wyzwania — scavenger hunts po Montrealu, drużynowe konkursy, kolory wydziałowe (Engineering tradycyjnie ma czerwone koszulki, Arts różne)
  • Wycieczki tematyczne — Old Port, Mount Royal, Atwater Market, czasem wodospady Niagary albo wieś Quebec
  • Wieczorne imprezy — koncerty, tańce, wyjścia do barów na Plateau (legalny wiek picia w Quebecu to 18 lat — niższy niż w pozostałej Kanadzie i USA, co dla wielu polskich studentów jest pierwszą wolnością ustawową na nowym kontynencie)
  • Welcome speeches od dziekanów i SSMU
  • Frosh-only events — np. nocne kino na trawniku Lower Field

Frosh jest opcjonalny i płatny — zwykle ok. 100-150 CAD za pakiet (koszulki, wstępy, transport, część posiłków). Niektórzy studenci go pomijają z powodów finansowych albo religijno-kulturowych (część programu jest zorientowana wokół alkoholu) — McGill prowadzi też Discover McGill i alternative orientation dla osób preferujących bezalkoholowe formaty.

Dla polskiego studenta praktycznie: Frosh to inwestycja w sieć społeczną pierwszego roku. Większość polskich studentów McGill, z którymi mieliśmy kontakt, wskazuje, że właśnie tam poznali pierwsze 30-50 osób, z których część została najbliższymi przyjaciółmi przez 4 lata. Ale nie jest obowiązkowy — i nie powinieneś się zadłużać, żeby pójść.

Jak wygląda McGill Athletics — Redbirds, Martlets i hokej?

McGill Athletics startuje w U Sports — kanadyjskiej federacji uniwersyteckiej, odpowiednik amerykańskiej NCAA Division I. Drużyny męskie noszą nazwę Redbirds, kobiece Martlets (martlet to mityczny ptak z herbu McGilla — bez nóg, w wiecznym locie). Macotka uczelni, Marty the Martlet, pojawia się na meczach i wydarzeniach studenckich.

Hokej to flagowy sport McGill — McGill Redbirds Hockey i Martlets Hockey grają w McConnell Arena, a hokej studencki ma w Montrealu prawdziwą widownię (Montreal jest stolicą hokeja Quebecu, miasto Montreal Canadiens). Mecze są tanie albo darmowe dla studentów z McGill ID.

Inne dyscypliny U Sports na McGill:

  • Football kanadyjski (różny od amerykańskiego — 12 zawodników, większe pole, 3 downy) — drużyna Redbirds Football gra na Percival Molson Memorial Stadium
  • Koszykówka (Redbirds i Martlets Basketball)
  • Soccer, rugby, lekkoatletyka, pływanie (drużyny pływackie McGilla są historycznie silne)
  • Narty alpejskie i biegowe — naturalne na zboczach Laurentides godzinę od miasta

Wydarzenia studenckie:

  • Homecoming weekend w październiku — mecz futbolu, parady, zjazd absolwentów, koncerty
  • Hockey home games zimą — częsta klasyka piątkowych wieczorów, atmosfera “Ole Ole” jak na meczach Canadiens
  • Carnival (lutowy karnawał uniwersytecki) — turnieje, śnieżne rzeźby, mecze hokeja na lodzie naturalnym

Dla porównania ze Stanami: McGill Athletics ma znacznie mniejszą skalę i komercyjne ramy niż Big Ten albo SEC w USA — kanadyjski sport uniwersytecki to bardziej amatorska kultura. Stadiony są mniejsze, telewizji mniej, ale duch lokalnej rywalizacji jest mocny — zwłaszcza wobec Concordia University (drugi anglojęzyczny uniwersytet w Montrealu) i Université de Montréal.

Jak wytrzymać kanadyjską zimę i klimat Montrealu?

To jest sekcja, której nie będziesz miał w przewodnikach po Stanford czy UCLA. Montreal ma prawdziwą zimę — od grudnia do marca temperatury często schodzą poniżej -15°C, a z windchillem (wiatr) odczuwalna może być -25°C i niżej. Śnieg leży zwykle od listopada do końca marca, czasem do połowy kwietnia. Pierwszy duży opad to często październik.

Co praktycznie znaczy zima w Montrealu dla polskiego studenta:

  • Cieplejsza kurtka niż na polską zimę. Kanadyjska zima różni się tym, że bywa znacznie suchsza i wietrzniejsza. Lokalne marki (Canada Goose, Kanuk z Montrealu, Quartz) projektują kurtki na -30°C. Polska “puchowa” z H&M nie wystarczy.
  • Porządne kozaki i czapka z nausznikami (touque, jak mówią Kanadyjczycy). Buty muszą być wodoodporne — chodniki są często w błocie pośniegowym (slush) plus solą.
  • Underground City (RÉSO). Montreal ma 33 km podziemnych korytarzy łączących stacje metra, biurowce, sklepy i niektóre uczelnie. McGill ma własne podziemne tunele między częścią budynków. Zimą można godzinami nie wychodzić na powierzchnię.
  • STM metro (Société de transport de Montréal) — system metra ma 4 linie i działa od 1966 roku. Bilet studencki (OPUS card) to ok. 60 CAD/miesiąc na metro + autobusy. Wagony są ogrzewane.
  • “Winter blues” jest realne. Krótkie dni (zachód słońca o 16:15 w grudniu), brak światła i miesiące śniegu wywołują u części studentów seasonal affective disorder (SAD). McGill prowadzi Wellness Hub z dostępem do counseling — warto wiedzieć przed pierwszą zimą, że to istnieje.

Lato w Montrealu to nagroda. Od końca maja do września miasto ma plus 25-30°C, festiwale (Jazz Fest, Just for Laughs, Osheaga, Festival International de Films), terrasses, parki pełne ludzi, plażę miejską na Parc Jean-Drapeau. Większość studentów zostaje na lato w Montrealu — pracują na campus jobs albo internshipach, czasem podróżują.

Wiosna i jesień są krótkie. Wiosna często “skacze” z marca-kwietnia (jeszcze śnieg) do maja (już 18°C). Jesień (wrzesień-październik) jest barwna — Mount Royal i Laurentides mają fall foliage prawie tak ładny jak Nowa Anglia.

Jak duża jest polska społeczność w Montrealu i na McGill?

Montreal ma jedną z historycznie starszych polskich diaspor w Kanadzie — pierwsi polscy emigranci osiedlali się tu od XIX wieku, większa fala przyszła po II wojnie światowej i w latach 80. Obecne liczby polskiej diaspory w Quebecu nie są publikowane przez McGill ani Statistics Canada w aktualnej formie zerwanej z innymi grupami — nie podajemy konkretnej liczby bez weryfikowalnego źródła.

Co istnieje w Montrealu:

  • Konsulat Generalny RP w Montrealu (montreal.msz.gov.pl) — obsługuje sprawy paszportowe i prawne dla całej prowincji Quebec. Wybory prezydenckie i parlamentarne są organizowane w obwodach głosowania na terenie konsulatu
  • Polskie parafie katolickie w Montrealu — m.in. Parafia Matki Bożej Częstochowskiej (Notre-Dame-de-Czestochowa), regularne msze po polsku, wydarzenia społeczności
  • Polish Combatants’ Association — Stowarzyszenie Polskich Kombatantów — organizacja społeczna z dłuższą historią
  • Polish School of Montreal — szkoła sobotnia dla dzieci polskich emigrantów

Co istnieje na McGill:

  • Polish Students’ Association (PSA) — klub studencki SSMU, aktywny w cyklach (czasem prowadzony przez aktywne pokolenie, czasem dryfujący między rocznikami). Organizuje czasem polskie wieczory, pokazy filmowe, andrzejki. Status “active” zmienia się — sprawdź na ssmu.ca/clubs przed aplikacją
  • Department of Languages, Literatures, and Cultures prowadzi czasem lektoraty z języków słowiańskich
  • Nieformalne grupy Polish McGill Students na Facebooku/Discordzie — zwykle 30-100 osób (mix undergrad, graduate, postdoc)

Stypendia dla polskich studentów na McGill:

  • McGill Entrance Scholarships (Major, One-Year, Faculty) — automatyczne dla aplikacji z wysokimi wynikami, dostępne też dla międzynarodowych
  • Schulich Leader Scholarships — dla STEM, wymaga nominacji ze szkoły średniej
  • Loran Scholarship — głównie dla kanadyjskich obywateli i stałych rezydentów
  • Fulbright PL (Polsko-Amerykańska Komisja Fulbrighta) — głównie graduate, dotyczy raczej USA niż Kanady, ale niektóre programy mogą obejmować joint US-Canada
  • Kościuszko Foundation (thekf.org) — różne programy dla Polish citizens i Polish-Americans

W porównaniu z University of Toronto, gdzie polska społeczność jest większa (Toronto ma dużo silniejszą polską diasporę miejską), na McGill polska scena studencka jest mniejsza i bardziej rozproszona. Dla części studentów to plus (zmusza do integracji z lokalną sceną), dla części minus (rzadziej “wpadasz” na Polaka na korytarzu).

Ile kosztuje życie studenckie w Montrealu i jak transport STM ułatwia codzienność?

Według oficjalnych szacunków McGilla i Student Housing Services (2025/2026), koszt życia w Montrealu dla studenta międzynarodowego wynosi ok. 15 000-18 000 CAD/rok poza czesnym (dane z mcgill.ca → cost of living). To wyraźnie mniej niż University of Toronto (gdzie życie kosztuje 20 000-25 000 CAD/rok) i mniej niż UBC w Vancouver. Po kursie ok. 2,9 zł/CAD daje to ok. 43 000-52 000 zł rocznie.

Rozkład kosztów życia w Montrealu (off-campus, drugi rok):

  • Czynsz (pokój w 3-4 osobowym mieszkaniu w Ghetto/Plateau/Mile End): 700-1100 CAD/miesiąc
  • Jedzenie (supermarkety + okazjonalne wyjścia): 350-500 CAD/miesiąc
  • Transport (OPUS card studencka, STM metro + autobus): ~60 CAD/miesiąc (zniżka studencka)
  • Telefon (kanadyjskie sieci są drogie — Bell, Rogers, Telus albo tańsze Fizz, Public Mobile): 30-60 CAD/miesiąc
  • Ubezpieczenie zdrowotne (RAMQ dla quebeckich rezydentów; dla międzynarodowych International Student Health Plan): ok. 1100-1300 CAD/rok
  • Książki, podręczniki, software: 600-1000 CAD/rok
  • Wydatki osobiste i rozrywka: 200-400 CAD/miesiąc

STM metro (Société de transport de Montréal) to game-changer codzienności. System ma 4 linie (Verte, Orange, Jaune, Bleue), działa od 1966 roku i obsługuje całe miasto. Stacja McGill (na linii zielonej) jest dosłownie pod kampusem — wychodząc, jesteś przy Roddick Gates. Druga ważna stacja to Place-des-Arts — wieczory teatralne, koncerty.

Studencki bilet OPUS to ok. 60 CAD/miesiąc (status na rok 2025), zniżka aplikuje do 25. roku życia. Autobusy STM są w tej samej cenie i jeżdżą zimą (są ogrzewane). W weekendy nocą metro nie kursuje (zamykają się ok. 1:00 w nocy), ale są autobusy nocne i Bixi (rowery miejskie, sezonowe).

Sam total cost (czesne + życie) na McGill dla międzynarodowego studenta:

  • Czesne international: ok. 55 000-60 000 CAD/rok (dokładny breakdown w pillarze McGill)
  • Koszty życia: ok. 15 000-18 000 CAD/rok
  • Łącznie: ok. 70 000-78 000 CAD/rok (~205 000-228 000 zł po kursie ok. 2,9 zł/CAD)

To zauważalnie mniej niż większość prestiżowych uczelni w USA (Harvard, Stanford to ok. 95 000 USD/rok) i porównywalne z University of Toronto. Pełny rozkład czesnego i stypendiów opisałem w pillarze Studia na McGill — kompletny przewodnik 2026. Jeśli porównujesz całkowite koszty studiów z budżetem rodzinnym, zacznij od naszego kalkulatora GPA — polska matura nie przekłada się 1:1 na kanadyjski system uniwersytecki, a McGill akceptuje matura z konkretnymi przeliczeniami z przedmiotów rozszerzonych.

Podsumowanie

Życie studenckie na McGill jest gęste, dwujęzyczne i kulturowo nietypowe — anglojęzyczny uniwersytet w francuskojęzycznym Montrealu, z najtańszymi czynszami spośród kanadyjskich miast na poziomie U15, prawdziwą zimą cztery miesiące w roku i tradycją Frosh Week, której nie ma żadna uczelnia amerykańska. Dla polskiego studenta to kompromis środkowy — bliżej europejskiej kultury niż Stanford czy MIT, ale z północnoamerykańskim modelem akademickim i ścieżką do PR (Permanent Residence) przez kanadyjski system imigracyjny.

McGill nie jest dla każdego. Jeśli chcesz słońca, ciepła i kultury “everyone makes it” — wybierz UCLA, Stanford albo Berkeley. Jeśli boisz się prawdziwej zimy, trzymaj się Toronto albo Vancouver. Jeśli jednak chcesz europejskiej atmosfery, dobrej kuchni, dwujęzycznego miasta i jednocześnie dyplomu z uczelni QS top-30 — McGill jest jedną z najmocniejszych opcji na świecie.

Jeśli planujesz aplikację: zacznij od pillara Studia na McGill 2026, porównaj z University of Toronto (drugi flagship Kanady), sprawdź proces aplikacji na studia w USA krok po kroku (kanadyjska aplikacja jest prostsza, ale podobna w mentalności), policz swoją maturę przez kalkulator GPA i przygotuj TOEFL na naszej aplikacji. Wsparcie 1-na-1 w aplikacji oferuje College Council.


Przeczytaj również


Źródła