Najlepsze miasta studenckie w Czechach: Praga, Brno, Ołomuniec, Ostrawa

Stań na Veveří w Brnie po wieczornych wykładach, a obrazek powie ci większość tego, o czym jest ten przewodnik. Tramwaj jadący w dół wzgórza jest pełen studentów z wydziałów technicznych; przy barze z rzemieślniczym piwem stoją trzy rzędy ludzi, rozmowa do połowy po czesku, do połowy po angielsku; a pokój, który wynajmuje jeden z tych studentów, kosztuje mniej niż trzecią część akademika w Londynie i ułamek tego, co w Wiedniu — godzinę drogi autostradą stąd. Jeśli ich poranny wykład był po czesku, był darmowy. Większość studentów z zagranicy, którym doradzam, przyjeżdża do Czech z głową przy jednej nazwie — zwykle Uniwersytet Karola w Pradze — i jest zaskoczona, że to miasto kształtuje kolejne trzy lata co najmniej tak samo mocno jak sama uczelnia, oraz że przepaść między budżetem praskim a ostrawskim jest wielkości drugiego czynszu.

Sedno jest takie. Czechy nie mają jednej stolicy studenckiej; mają cztery mocne, a to, która pasuje akurat tobie, zależy od kierunku i budżetu znacznie bardziej niż od jakiejkolwiek tabeli rankingowej, bo studia po czesku na uczelniach publicznych są bezpłatne dla każdej narodowości (studyin.cz). Praga to wybór dla prestiżu i pracy — siedziba Uniwersytetu Karola (QS #=265 na świecie, najlepsza uczelnia w kraju) i Czeskiego Uniwersytetu Technicznego — z najwyższymi czynszami, pokój około 320–560 EUR miesięcznie. Brno to miasto studenckie z prawdziwego zdarzenia — tańsze o jakąś trzecią, z trzema uczelniami i działającym sektorem tech. Ołomuniec to tanie, barokowe miasto uniwersyteckie z najtańszą w kraju medycyną po angielsku, a Ostrawa to najtańsza opcja ze wszystkich, z pokojami od 170 EUR. Ten tekst jest częścią naszego kompletnego przewodnika po studiach w Czechach, który w całości omawia zasadę bezpłatnych studiów po czesku, egzamin wstępny na wydział (přijímací zkouška), nostryfikację i wizę. W rodzinach, którym doradzamy, budżet i język wykładów ustalają krótką listę na długo przed jakimkolwiek rankingiem.

Ten przewodnik porządkuje i opisuje najlepsze czeskie miasta studenckie tak, jak opisałby je student wracający stamtąd: jak się w każdym żyje, które uczelnie je trzymają, ile naprawdę kosztuje pokój i komu które miasto pasuje. Jeśli twoją decyzją kieruje uczelnia, a nie miejsce, tabela najlepszych uczelni w głównym przewodniku wymienia je według kierunku; a jeśli ważysz Czechy względem innych dużych, opłacalnych tras na kontynencie, zajrzyj do naszych przewodników po najlepszych miastach studenckich w Niemczech i najlepszych miastach studenckich w Holandii.

Najlepsze miasta studenckie w Czechach, kluczowe dane 2025/2026

Źródło: studyin.cz (DZS / MŠMT); QS World University Rankings 2026; College Council Atlas; szacunki kosztów życia w miastach 2025/26.

Miasta w kolejności — komu które pasuje

Tabela porządkuje, jak dobrze każde miasto sprawdza się jako miejsce do bycia studentem — jakie uczelnie mieści, ile kosztuje życie, jaka jest codzienna atmosfera — a nie jakość akademicką samych dyplomów. Ponieważ publiczne studia po czesku nigdzie nic nie kosztują, to kwota za pokój przesuwa twój budżet, dlatego siedzi w tabeli obok nazw. Zanim przyjmiesz tę kolejność za swoją, przeczytaj profile poniżej; każda uczelnia linkuje do swojej pełnej strony w College Council Atlas.

Praga i Brno otwierają listę, bo łączą najlepsze uczelnie w kraju z najgłębszymi rynkami pracy dla absolwentów i największymi społecznościami międzynarodowymi — czyli z tym, co kumuluje się przez trzy czy cztery lata. Odwróć wagi i postaw koszt na pierwszym miejscu, a kolejność się przewraca: Ołomuniec i Ostrawa wygrywają bezapelacyjnie, a Ołomuniec dorzuca najtańszą w kraju medycynę po angielsku. Nie ma tu złej odpowiedzi, są tylko kompromisy.

Praga — wybór dla prestiżu, jeśli udźwigniesz czynsz

Praga to miejsce, od którego zaczyna szukać większość studentów z zagranicy, i nie bez powodu. Uniwersytet Karola, założony w 1348 roku i najstarszy w Europie Środkowej, plasuje się na #=265 w QS World University Rankings 2026 — najwyżej notowana uczelnia w Czechach i w Europie Wschodniej — z około 49 500 studentów na siedemnastu wydziałach i wyróżniającą się głębią w medycynie, swoim Wydziale Matematyki i Fizyki (jednym z najmocniejszych ośrodków teoretycznej informatyki na kontynencie) oraz w naukach społecznych. Po drugiej stronie miasta Czeski Uniwersytet Techniczny, założony w 1707 roku i najstarsza politechnika w Europie Środkowej, jest krajowym odpowiednikiem MIT (QS #=416), z więzami przemysłowymi ze Škodą, Siemensem, Honeywellem i CERN-em oraz czesnym za inżynierię po angielsku od mniej więcej 4000 EUR. Uniwersytet Ekonomiczny w Pradze (VŠE) to narodowa szkoła biznesu, a Czeski Uniwersytet Przyrodniczy przoduje w rolnictwie, leśnictwie i naukach o środowisku.

Haczykiem jest koszt. Pokój we wspólnym mieszkaniu kosztuje 320–560 EUR miesięcznie, rynek najmu jest najbardziej napięty w kraju, a realistyczny budżet ze wszystkim to 750–1150 EUR miesięcznie — wciąż sporo poniżej Wiednia czy Monachium, ale najdrożej w Czechach z wyraźnym zapasem. Rekompensuje to wszystko inne, co daje stolica: najgęstszy rynek staży i pracy (Microsoft, IBM, JetBrains, Kiwi.com i głęboka ławka startupów), najszersza scena kulturalna (Teatr Narodowy, kluby techno w Karlínie, działający przemysł filmowy) oraz największa społeczność studentów zagranicznych w kraju. Studenci mieszkają i bawią się w dzielnicach — Vinohrady, Žižkov, Karlín, Holešovice — a nie na Moście Karola. Praga pasuje studentowi, który chce najmocniejszej marki i najgłębszego źródła pracy i potrafi sfinansować czynsz. O kolej (akademik uczelniany) złóż wniosek w dniu przyjęcia; praskie listy oczekujących są najdłuższe w kraju.

Brno — relacja ceny do jakości, wspólnota i najprawdziwsze miasto studenckie w kraju

Jeśli Praga to prestiż, Brno to wybór wtajemniczonych. Drugie miasto Czech jest miastem uniwersyteckim do szpiku kości: Uniwersytet Masaryka (założony w 1919, QS #=430, około 33 000 studentów), Politechnika Brneńska (założona w 1899, QS #=575) i Uniwersytet Mendla razem sprawiają, że mniej więcej co czwarty mieszkaniec jest studentem. Masaryka to kompleksowy uniwersytet badawczy, mocny w medycynie, ze znanym Wydziałem Informatyki i naukami przyrodniczymi opartymi o instytut CEITEC; Politechnika Brneńska to techniczny odpowiednik, najmocniejszy w architekturze — dziedzic międzywojennej funkcjonalistycznej tradycji Brna, miasta wpisanej na listę UNESCO Willi Tugendhatów — w IT i inżynierii mechanicznej; Mendla obejmuje rolnictwo, leśnictwo i biznes.

Brno jest tańsze od Pragi na całej linii: pokoje za 230–400 EUR i budżet ze wszystkim 560–880 EUR miesięcznie, o jakąś trzecią poniżej stolicy. Za te pieniądze dostajesz działające miasto studenckie, a nie stolicę turystyczną — coś pomiędzy Krakowem a Wiedniem w atmosferze — z kulturą kawiarni i rzemieślniczego piwa oraz sektorem tech nadspodziewanie dużym jak na rozmiar miasta: Red Hat prowadzi tu jedno ze swoich największych centrów inżynieryjnych, obok Honeywella i IBM. Tracisz skalę i renomę: środowisko międzynarodowe i życie nocne są mniejsze niż w Pradze, a nazwa mniej waży za granicą. Dla studenta, który chce dobrej czeskiej uczelni, wspólnoty, która się wokół ciebie domyka, a nie cię połyka, rosnącego rynku pracy w tech i budżetu, który się rozciąga, Brno jest opłacalniejszym z dwóch dużych miast.

Ołomuniec — barokowy, tani i dom przystępnej medycyny

Ołomuniec to cichy nadwyrabiacz. Zbudowany wokół Uniwersytetu Palackiego — założonego w 1573 roku, drugiej najstarszej uczelni w kraju, notowanej w QS na #=668 — jest zwartym barokowym miastem z drugim co do wielkości zespołem zabytków w Czechach po Pradze, a populacja studentów jest tu na tyle gęsta, że uniwersytet praktycznie jest centrum miasta. Siła przyciągania Palackiego dla studentów zagranicznych jest konkretna i duża: prowadzi najtańszą w kraju kierunkową medycynę (General Medicine) po angielsku, przy tanim końcu krajowego przedziału 12 500–16 800 EUR, w sześcioletnim toku, na który przyjmuje na podstawie egzaminu wstępnego z przedmiotów ścisłych, a nie Numerus Clausus. Jego wydziały ścisłe i humanistyczne też są solidne, ale to medycyna wypełnia międzynarodowy rocznik.

Koszty spadają tu ostro w porównaniu z dużymi miastami: pokój kosztuje 180–320 EUR miesięcznie, a budżet ze wszystkim ląduje w okolicach 450–680 EUR — wśród najniższych gdziekolwiek w UE. Haczykiem jest życie małomiasteczkowe — Ołomuniec da się przejść pieszo, ma spokojniejsze życie nocne i bardziej lokalny rytm niż stolica — ale spędzasz je w obrębie barokowego centrum, po którym można chodzić, przy czynszach będących ułamkiem praskich. Dla przyszłego lekarza, którego inaczej cena wypchnęłaby z medycyny po angielsku, albo dla każdego studenta, który wolałby wydawać pieniądze na życie, a nie na czynsz, trudno o lepszy wybór niż Ołomuniec.

Ostrawa — najniższy koszt i miasto, które wymyśla się na nowo

Jeśli budżet jest czynnikiem rozstrzygającym, spójrz na Ostrawę. Trzecie miasto Czech, na przemysłowym północnym wschodzie blisko polskiej granicy, jest najtańszym dużym miastem studenckim w kraju: pokój kosztuje 170–300 EUR miesięcznie, a budżet ze wszystkim często schodzi poniżej 650 EUR, podcinając niemal każde inne miasto studenckie w Unii. Uniwersytet Ostrawski, założony w 1991 roku, to szeroki uniwersytet kompleksowy z cenionymi wydziałami medycznym, artystycznym i ścisłym; obok niego VŠB – Politechnika Ostrawska to duża techniczna uczelnia miasta o górniczym rodowodzie, mocna w inżynierii, IT, naukach o Ziemi i ekonomii, z pokaźną ofertą po angielsku.

Ostrawa to także historia restartu z tej listy. Przez stulecie miasto węgla i stali zamieniło swój przemysłowy szkielet w atut: huta Dolní Vítkovice jest dziś ogromnym kompleksem kulturalno-muzycznym, który gości Colours of Ostrava, jeden z największych festiwali Europy Środkowej. Po drugiej stronie są uczciwie wymienione wady — mniejszy, bardziej lokalny klimat, znacznie mniej studentów zagranicznych niż w Pradze czy Brnie i bardziej surowe pierwsze wrażenie niż w barokowych miastach. Ale dla studenta, który chce miasta z prawdziwego zdarzenia, wiarygodnej uczelni (zwłaszcza w kierunkach technicznych) i najniższego kosztu życia w tabeli, Ostrawa jest zwycięzcą pod względem budżetu, a rosnący sektor IT po cichu zatrzymuje absolwentów, którzy kiedyś wyjeżdżali do Pragi.

Jak wybrać — koszt, kierunek i wielkość miasta

Trzy pytania rozstrzygają większość decyzji o czeskim mieście i warto odpowiedzieć na nie szczerze, zanim zakochasz się w panoramie.

Jaki masz budżet? To zmienna, która waha się najmocniej, bo czesne po czesku jest wszędzie zerowe, a koszt życia to wszystko. Różnica między Pragą a Ostrawą to mniej więcej 400 EUR miesięcznie — blisko 5000 EUR rocznie, czyli 15 000 EUR przez trzyletni licencjat. Jeśli pieniądze są napięte, ta przepaść powinna przeważyć nad niewielką różnicą w rankingu. Poniższa tabela pokazuje rozrzut.

Źródło: szacunki kosztów życia i czynszów studenckich w miastach, studyin.cz, średnie 2025/26. Studia po czesku kosztują 0 EUR dla każdej narodowości w każdym mieście.

Co studiujesz? Właściwy wydział nie zawsze jest w największym mieście. Medycyna po angielsku wskazuje na Ołomuniec (najtaniej), Pragę (Karola) albo Brno (Masaryka); inżynieria i IT — na Czeski Uniwersytet Techniczny i Czeski Uniwersytet Przyrodniczy w Pradze, Politechnikę Brneńską albo VŠB w Ostrawie; biznes i ekonomia — na VŠE w Pradze albo Masaryka i Mendla w Brnie; matematyka, fizyka i teoretyczna informatyka — na Uniwersytet Karola; sztuka — na praskie akademie albo Akademię im. Janáčka w Brnie. Wybierz najpierw kierunek, potem rozważ miasta, które dobrze go mieszczą.

Jak dużego miasta chcesz? Praga to pełnoprawna europejska stolica ze wszystkim, co z tego wynika — wyborem, anonimowością, rozproszeniem i najwyższym czynszem. Brno to średniej wielkości miasto, które wciąż czuje się jak miasto studenckie. Ołomuniec i Ostrawa są jeszcze mniejsze — do świąt będziesz znał swój rocznik i można tam żyć za bardzo mało. Żadne nie jest lepsze; to różne doświadczenia i warto być uczciwym wobec siebie, w którym z nich naprawdę chcesz mieszkać przez trzy czy cztery lata.

Z biurka College Council. Najczęstszy błąd, jaki widzimy, to oparcie całej decyzji o Pragę, bo to jedyne czeskie miasto, o którym rodzina słyszała, a potem zaskoczenie czynszem. Dla bardzo wielu studentów z zagranicy — zwłaszcza przyszłych lekarzy i inżynierów — kierunek na Masaryka w Brnie albo Palackiego w Ołomuńcu daje ten sam uznawany w UE dyplom, ten sam bezpłatny tok po czesku albo niskie czesne po angielsku i ten sam europejski rynek pracy, z 3000–5000 EUR rocznie zostającymi w kieszeni. Buduj krótką listę wokół wydziału, a nie pocztówki.

Mieszkanie, rodné číslo i ogarnięcie formalności — praktyczne uwagi dla każdego miasta

Które miasto byś nie wybrał, trzy praktyczne realia są w całych Czechach takie same, a ich dobre załatwienie od początku znaczy więcej niż wybór między dwiema panoramami.

Mieszkanie to zmienna, która przesądza o budżecie, a najtańszą opcją jest akademik. Uczelniane koleje kosztują mniej więcej 120–260 EUR miesięcznie z mediami — wartość nie do pobicia, ale w Pradze i Brnie popyt przewyższa podaż, więc składaj wniosek w chwili przyjęcia. Zwykłym planem B jest pokój we wspólnym wynajmowanym mieszkaniu, znajdowany przez uczelniane grupy na Facebooku, sreality.cz i bezrealitky.cz; licz na 320–560 EUR w Pradze, znacznie mniej w miastach regionalnych. Zacznij szukać miesiąc–dwa przed przyjazdem.

Komunikacja jest tania, a bilety studenckie czynią ją jeszcze tańszą. Czeskie miasta mają gęste sieci tramwajów, autobusów i metra (Praga ma metro; Brno, Ołomuniec i Ostrawa mają rozbudowane sieci tramwajowe), a studencki bilet okresowy kosztuje zaledwie kilka euro miesięcznie po okazaniu zaświadczenia o studiach i karty zniżkowej. Samochód rzadko będzie ci potrzebny, a międzymiastowa sieć kolejowa i autobusowa — RegioJet, České dráhy i FlixBus — sprawia, że weekendowe wypady do Wiednia, Bratysławy, Krakowa, Drezna czy Berlina są szybkie i tanie. Dla Polaka dochodzi tu wygodny bonus: pociągi i autobusy do Polski są częste i tanie, więc weekend w domu nie jest wyprawą.

Formalności musisz załatwić wcześnie. W ciągu kilku dni od przyjazdu rejestrujesz pobyt — jako student z UE meldujesz się na policji ds. cudzoziemców (korzystasz ze swobody przepływu, więc to rejestracja, nie wiza), studenci spoza UE odbierają biometryczne zezwolenie na pobyt — i będziesz potrzebował rodné číslo (czeskiego numeru ewidencyjnego, odpowiednika PESEL-u) niemal do wszystkiego, od konta bankowego przez umowę na telefon po ubezpieczenie. Czeska biurokracja jest powolna, ale do przejścia; zaplanuj na nią czas i oprzyj się o biura ds. studentów zagranicznych oraz wydziałowe systemy „buddy”, które ciągną więcej, niż byś się spodziewał.

Szerszy obraz czesnego, egzaminu wstępnego, nostryfikacji, stypendiów i wizy — taki sam w każdym mieście — omawiamy w całości w naszym kompletnym przewodniku po studiach w Czechach.

Krótka uwaga dla polskich kandydatów

Czechy to dla Polaka jeden z najprostszych kierunków studiów za granicą — i nie tylko z powodu odległości. Jako obywatel UE korzystasz ze swobody przepływu, więc żadnej wizy nie potrzebujesz: po prostu meldujesz pobyt, jeśli zostajesz dłużej niż 90 dni, i możesz pracować bez ograniczeń. Twoja nowa matura jest co do zasady uznawana — Czechy i Polska, jako kraje UE, traktują nawzajem swoje świadectwa dojrzałości łagodnie, a wiele uczelni przyjmuje polskie świadectwo bez ciężkiej nostryfikacji (część kierunków, zwłaszcza medycyna, prosi jednak o uznanie uznání zahraničního vzdělání — sprawdź wymóg konkretnego wydziału). Liczy się egzamin wstępny na wydział (přijímací zkouška), nie biurokracja. Pozostaje język: na bezpłatny tok po czesku zwykle trzeba mieć czeski na poziomie około B2, co dla Polaka jest realne w rok–dwa intensywnej nauki (oba języki są zachodniosłowiańskie i blisko spokrewnione), a alternatywą są kierunki po angielsku z testem IELTS 6.0–6.5 albo TOEFL iBT 80–90. Innymi słowy: darmowe studia za rogiem, w języku, który złapiesz szybciej niż większość zagranicznych kandydatów.

Jak pomaga College Council

Zbudowaliśmy College Council, by wyjąć zgadywanie z dwóch rzeczy, które wykolejają aplikacje za granicę: słabego przygotowania do testów i chaotycznego, robionego na ostatnią chwilę procesu. Czechy nie używają SAT-u, ale każdy czeski kierunek po angielsku prosi o wynik z angielskiego — zwykle IELTS 6.0–6.5 albo TOEFL iBT 80–90 — a spora część naszych uczniów aplikuje tu równolegle z USA czy Wielką Brytanią, gdzie SAT jest kluczowy. Nasza aplikacja TOEFL prowadzi pełnowymiarowe ćwiczenia iBT z ocenianymi przez AI sekcjami mówienia i pisania — najbliższa egzaminowi próbnemu rzecz, jaką zrobisz z domu — a nasza aplikacja SAT prowadzi pełny test cyfrowy z adaptacyjnymi ćwiczeniami na potrzeby równoległej aplikacji do USA.

Trudniejsza część to ocena sytuacji: które miasto i który wydział naprawdę pasują do twojego kierunku, budżetu i ocen, jak przygotować się do přijímací zkouška, którego nigdy nie widziałeś, i jak ułożyć w czasie nostryfikację oraz wizę dla osób spoza UE, żeby nic nie zderzyło się w sierpniu. To właśnie robimy z rodzinami, opierając się o te same dane o uczelniach, które napędzają ten przewodnik. Załóż darmowe konto w College Council: mamy każdą czeską uczelnię, jej wymagania rekrutacyjne i sposób, by się na nią dostać, a nasze narzędzie szans przekłada twoje oceny i testy na realistyczne prawdopodobieństwa. A gdy po prostu chcesz się rozejrzeć, nasz interaktywny Atlas mapuje każdą czeską instytucję — i dziesiątki tysięcy innych na świecie — żebyś mógł budować krótką listę według miasta.

Najczęściej zadawane pytania

Podsumowanie — gdzie powinieneś studiować w Czechach?

Czechy nagradzają dopasowanie miasta do siebie, a nie gonienie za jedyną nazwą, którą już znałeś. Praga niesie najmocniejszą markę, najgłębszy rynek pracy i najpełniejsze życie miejskie w kraju, przy najwyższym koszcie. Brno wymienia trzecią część tej ceny na dobrą uczelnię, zwartą społeczność studencką i rosnącą scenę tech. Ołomuniec wkłada najtańszą w kraju medycynę po angielsku do barokowego miasta, które przejdziesz pieszo. Ostrawa zbija koszt do dna, wciąż dając ci miasto z prawdziwego zdarzenia i wiarygodną uczelnię techniczną. Skoro tok po czesku nie kosztuje nic w żadnym z nich, prawdziwa decyzja dotyczy życia, jakiego chcesz przez kolejne trzy czy cztery lata — i tego, którego wydziału egzamin wstępny zamierzasz wygrać.

Kolejne kroki

1. Ustal budżet uczciwie — zdecyduj, ile możesz wydać miesięcznie, i pozwól, by to skreślało albo dopuszczało miasta przed czymkolwiek innym; różnica Praga–Ostrawa to około 400 EUR miesięcznie.
2. Najpierw wydział, potem miasto — aplikujesz na wydziały, nie na uczelnie, więc znajdź najmocniejszy wydział pod swój kierunek i zbuduj wokół niego krótką listę, mieszając duże miasto z tańszym.
3. Zarezerwuj test z angielskiego wcześnie — większość kierunków po angielsku chce IELTS 6.0–6.5 albo TOEFL iBT 80–90; przygotuj się w naszej aplikacji TOEFL.
4. Ogarnij mieszkanie i formalności — złóż wniosek o kolej w dniu przyjęcia, załatw prywatny pokój miesiąc–dwa wcześniej i zaplanuj czas na rejestrację pobytu oraz rodné číslo.
5. Zbuduj aplikację z nami — załóż darmowe konto w College Council, sprawdź szanse narzędziem szans i przeglądaj uczelnie według miasta w naszym Atlasie.

Przeczytaj również

• Studia w Czechach: kompletny przewodnik — zasada bezpłatnych studiów po czesku, přijímací zkouška, nostryfikacja, stypendia i wiza w całości
• Najlepsze miasta studenckie w Niemczech — większy rynek studiów po angielsku tuż za miedzą, też bezpłatny
• Najlepsze miasta studenckie w Holandii — druga duża trasa studiów po angielsku na kontynencie
• TOEFL 2026 kontra IELTS: który test pod europejskie uczelnie — który egzamin z angielskiego zdawać pod czeską aplikację

Źródła i metodologia

Kolejność miast jest tu redakcyjna — wyważenie głównych uczelni, kosztów życia i atmosfery, jak wyjaśnia tabela powyżej. Dane o uczelniach (lata założenia, liczby studentów i pozycje QS) pochodzą z College Council Atlas i są krzyżowo sprawdzane z QS World University Rankings 2026. Kwoty kosztów życia i zakwaterowania to szacunki na 2025/26 dla każdego miasta; czynsze się ruszają, więc zanim ułożysz budżet, potwierdź aktualną stawkę dla swojego miasta i rocznika naboru. Zasada bezpłatnych studiów po czesku, przedziały czesnego i ścieżki wizowe zostały zweryfikowane wobec oficjalnego źródła czeskiego rządu (studyin.cz, prowadzonego przez DZS / Ministerstwo Edukacji).

1. Study in Czechia (DZS / MŠMT) — Czesne (studia po czesku bezpłatne dla wszystkich narodowości; po angielsku 0–22 350 USD/rok) i Formalności wjazdowe i wiza
2. QS / TopUniversities — QS World University Rankings 2026 (Uniwersytet Karola #=265, Czeski Uniwersytet Techniczny #=416, Uniwersytet Masaryka #=430, Politechnika Brneńska #=575, Uniwersytet Palackiego w Ołomuńcu #=668)
3. Uniwersytet Karola — cuni.cz (założony 1348; ok. 49 500 studentów; wydziały i kierunki po angielsku)
4. Uniwersytet Masaryka — muni.cz i Politechnika Brneńska — vut.cz (rekrutacja w Brnie, czesne za studia po angielsku)
5. Uniwersytet Palackiego w Ołomuńcu — upol.cz (kierunkowa medycyna po angielsku, najtańsza w Czechach)
6. Uniwersytet Ostrawski — osu.cz i VŠB – Politechnika Ostrawska (wydziały Ostrawy i oferta po angielsku)
7. College Council — zbiór danych o szkolnictwie wyższym z Atlasu (czeska tożsamość HEI, lokalizacja, rok założenia, liczebność i dane rankingowe) oraz doświadczenie doradcze z rodzinami kandydatów z zagranicy